ΕΙΔΙΚΟΤΗΣ ΚΤΗΘΕΙΣΑ ΕΝ ΤΩ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΙ

«Ήρθαν μερικοί και θέλησαν να κάνουν εξάσκηση για μπαρμπέρηδες πάνω στο κεφάλι του καλόγερου. Μας πονούσε το ξύρισμά τους. Αλλά τι να κάνουμε; Είχαμε ανάγκη και από αυτούς»... 

Η ΧΗΡΑ - THE WIDOW

Μια χήρα είχε ορκιστεί στο πρώτο της στεφάνι, 

αλλά δεν έμεινε πιστή στον όρκο που είχε κάνει, 

μα αυτή δεν έμεινε πιστή στον όρκο που είχε κάνει.

Στις εννιά, στις εννιά του μακαρίτη

άλλον έβαλε στο σπίτι.

Τα μαύρα ρούχα έβγαλε, άνοιξε την καρδιά της, 

και νοικοκύρη έβαλε κρυφά στην κάμαρά της, 

και νοικοκύρη έβαλε κρυφά στην κάμαρά της.

Στις εννιά, στις εννιά του μακαρίτη

άλλον έβαλε στο σπίτι.

Η χήρα βρήκε τη χαρά, τα νιάτα της γλεντάει, 

αλίμονο στο φουκαρά που πέθανε και πάει, 

αχ! αλίμονο στο φουκαρά που πέθανε και πάει.

Στις εννιά, στις εννιά του μακαρίτη

άλλον άλλον έβαλε στο σπίτι.

Η ΧΗΡΑ

Στίχοι: Ευάγγελος Ατραΐδης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης

Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης

Σκίτσο: Βαγγέλης Παυλίδης, 10 Νοεμβρίου 2017

ΡΟΖ ΠΡΟΣΤΑΚΤΙΚΗ

Συμβαίνει τώρα!!! Εδώ δίπλα στη γειτονιά μου...

Τέλος Σεπτέμβρη

Επιθετική Κυψέλη 🤭

ΤΟ ΨΕΜΑ ΕΧΕΙ ΚΟΝΤΑ ΠΟΔΑΡΙΑ

«Μάλλον δεν θα με πιστέψεις!» ξεκινάει ο άλλος να λέει, και συνεχίζει με αυτογνωσία: «Αλλά δεν σε κατηγορώ!»... εννοώντας μάλλον ότι «κι εγώ ρε bro δεν θα σε πίστευα αν η κατάσταση ήταν αντίστροφη»

• Εεε, ναι ρε bro! Περισσότερες πιθανότητες υπήρχαν να πιστέψω ότι «σε απήγαγαν εξωγήινοι» ή ότι «έχεις βγει ραντεβού με την Margot Robbie» ή ακόμα ότι «ήσουν ο οδηγός του λεωφορείου για την περιοδεία της Taylor Swift».
• Θα τα πίστευα όλα αυτά πριν, θα τα πίστευα σου λέω... αν δεν τα έλεγες!
• Αλλά δεν τρώω πιά την αποκριάτικη καραμέλα σου. Δεν δίνω σημασία στα περιτυλίγματα που βρίσκονται στα σκουπίδια σου ή στις μουτζούρες σοκολάτας που βλέπω στα δάχτυλα σου!
• Τέλος πάντων! (εδώ πάει)...
• Τελευταία ακούμε ψέματα όλη την ώρα, αλλά το ψέμα δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ την αλήθεια.

ℹ️ «Από καταβολής κόσμου το ψέμα έχει γίνει η δεύτερη φύση στις κυβερνήσεις» έγραφε πριν από τέσσερις δεκαετίες ο φημισμένος δημοσιογράφος και ιστορικός André Fontaine, ψυχή της γαλλικής εφημερίδας "Le Monde", και Διευθυντής της, από το 1947, και κάποιοι κοντινοί μας έχουν βαλθεί να πιστοποιήσουν κατά γράμμα την αλήθεια της ρήσης του Φοντέν.

THE PRINCE AND ME

«Σου ορκίζομαι ο πρίγκηπας είμαι» 

• 

• 

•

❗️Γιατί -ιδίως στην εποχή μας- είναι σημαντικό να αντιλαμβανόμαστε έγκαιρα την κάθε είδους αλλαγή, πίσω από την οποιαδήποτε (καλή) εμφάνιση ή (καλή) προαίρεση... για να ζούμε εμείς κάπως καλύτερα!

══════════════

ℹ️ Απ' το παραμύθι «Ο Πρίγκιπας Βάτραχος ή ο Σιδερένιος Χανς» που έγραψαν, στα 1812, οι Γερμανοί αδελφοί Ludwig και Wilhelm Grimm.

ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΕΝ ΚΡΑΝΙΩ

𝝟α 𝝞𝝖𝝩𝝦𝝤𝝪: Τώρα εδώ να σας ειπεί μίαν απαγγελίαν: «Ο ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΝΙΚΗΤΗΣ ΚΟΜΙΖΕΙ ΑΓΓΕΛΙΑΝ»

𝝢𝝚𝝤𝝨 (Σηκώνεται χωρίς να χρονοτριβήσει)…

Το χαρίζω στο μπαμπά μου... 

𝝟ος 𝝞𝝖𝝩𝝦𝝤𝝪: Και ένα, και δύο, και τρία, και τέσσερα!

𝝢𝝚𝝤𝝨: «Μιλεί ο Μιλτιάδης στους Έλληνας στρατιώτας 

ο Ξέρξης παραπλεύρως πλησίον προχωρεί 

και τον ακούουν όλοι εις τας γραμμάς τας πρώτας 

και βασιλεύς δεν είναι και στέμμα δεν φορεί. 

Φέρει χαλκούν το κράνος κι' ενδύματα θλιμένα, 

στην δεξιάν την χείραν τον τίμιον σταυρόν 

και επίσης εις την πλάτην φέρει ανηρτημένα 

την γαλανήν σημαίαν και δόρυ στο πλευρόν. 

Σφοδρός αγών αρχίζει και στίφη αφρισμένα 

γκρεμίζουν εκκλησίας, βωμούς,

αλλά σκληρώς οι Έλλην με στήθη τεταμένα 

τον τύραννον διώκει με βέλη τον χτυπά. 

Οι Πέρσαι απωθούνται, νικώνται κατά κράτος 

οι μαχητοί τους δίδουν ατέρμονα πληγήν 

κι' έτσι ελευθερίαν που χαίρομεν εσχάτως 

οφείλομεν πρωτίστως στην πατρικήν μας γήν.

Μόνος στον Ξέρξην μένει της καταισχύνης δρόμος 

τα πλοία του λαμβάνει και φθάνει πανικός. 

Κι' εν μέσω τόσου σάλου εις έλλην ταχυδρόμος 

φέρει την αγγελίαν και πίπτει ηρωικώς. 

Ορκίζομαι να γίνω ωσάν τον Μιλτιάδη 

να πολεμώ τους Πέρσας με ξίφος όπου δει 

να σφάζω τους εχθρούς μου κάθε πρωί και βράδι 

συγχρόνως δε να είμαι και εύτακτον παιδί»

𝝫𝝖𝝪𝝨𝝩𝝖: Ωραία το απήγγειλεν. Υπήρχε φθισικότης. 

εκεί που φεύγει ο εχθρός και πίπτει ο στρατιώτης. 

▶️ Έτσι περιέγραφε αναλυτικά στα 1964, ο ΜΠΟΣΤ στη «ΦΑΥΣΤΑ» του, τόν μπερδεμένο τρόπο διαπαιδαγώγησης από το ελληνικότατο ζεύγος Ιατρού του Νέου τους, που τον πήγαν ίνα ζητήσει το χέρι της κόρης της Φαύστας και του Γιάννη, αλλά εντωμεταξύ ένα ψάρι είχε φάει κάτω στο Κερατσίνι το καημένο, το 𝝦𝝞𝝩𝝨𝝖𝝟𝝞 (άσε μεγάλη ιστορία!) 

❗️ Στη φωτό ένας «Ωραίος ως Έλλην» μια ακριβέστατη απεικόνιση της σημερινής Ελλάδας: Rolex, κομποσκοίνι χονδρό, για χοντρές μάσες όπως τα κοψίδια προβατίνας στη σέσουλα, λαδωμένη γραβάτα και "εις υγείαν των κορόιδων" 🙃

ΣΚΙΑΜΑΧΙΕΣ

«Περί ὄνου σκιᾶς» λέμε σχολιάζοντας μια αντιδικία για κάτι ασήμαντο, μια φιλονικία για ένα ζήτημα ανάξιου λόγου. 

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ

Σε mood εαρινής ισημερίας 🤭

ΔΕΞΙΟΤΕΡΑ ΚΟΥΡΟΠΑΤΚΙΝ

Алексе́й Никола́евич Куропа́ткин (1848 - 1925) 

Έγραφε ο Νίκος Δήμου, στα 2012: «"Δεξιότερα Κουροπάτκιν", αναφωνώ κάθε φορά που βλέπω οκτάστηλους τίτλους στις εφημερίδες μας. Ο Κουροπάτκιν (για όσους δεν γνωρίζουν) ήταν στρατηγός του Τσάρου, που πολέμησε στο Ρωσοϊαπωνικό πόλεμο (1904-1905) και ηττήθηκε στο Μούκδεν. Ίσως όμως να μην είχε ηττηθεί αν διάβαζε (κάπως δύσκολο βέβαια, εκεί, στα ενδότερα της Σιβηρίας) τον ελληνικό Τύπο. Οκτάστηλο είχε κυκλοφορήσει κύριο άρθρο της εποχής, και ο τίτλος -πέρα ως πέρα στη σελίδα- ορμήνευε: "ΔΕΞΙΟΤΕΡΑ ΚΟΥΡΟΠΑΤΚΙΝ!". Ο Κουροπάτκιν δεν άκουσε τη φωνή του Έλληνα αρθρογράφου. Δεν έστριψε δεξιά. Ενδεχομένως μάλιστα (ολέθριον!) να τοποθέτησε το στρατό του αριστερότερα, σε λάθος διάταξη μάχης. Και ηττήθηκε. Και καθαιρέθηκε. Και ταπεινώθηκε. Κάθε φορά που θυμάμαι το "ΔΕΞΙΟΤΕΡΑ ΚΟΥΡΟΠΑΤΚΙΝ" το συνδέω αυτόματα με το "ΠΙΣΩ ΣΟΥ ΡΕ! ΠΡΟΣΕΧΕ!" που φωνάζαμε από την πλατεία του “Ροζικλαίρ” στον κάθε ήρωα της οθόνης. Που, αλίμονο, δεν κοίταγε ποτέ πίσω του, όπου ερχόταν ο Κακός! Και την πάθαινε, σαν τον Κουροπάτκιν! Θα μου πείτε: όσο μπορεί να σε ακούσει η προβολή του Τζών Γουαίην στο πανί, άλλο τόσο μπορούσε να ακούσει τον ελληνικό Τύπο ο Κουροπάτκιν. Κι όμως φωνάζουν ακόμη! Και ενώ η φωνή τους δεν μπορεί να επηρεάσει ούτε την πορεία ενός νομοσχεδίου, αφού δεν τους ακούει ούτε γενικός γραμματέας υπουργείου, τα "λένε" στον πρόεδρο της Κίνας ή της Γερμανίας. Αθάνατο ελληνικό καφενείο! Από κει ξεκινάνε όλα. Ανάμεσα σε δυο καφέδες γίνεσαι πρωθυπουργός της Ελλάδας, λύνεις όλα τα προβλήματα της και μετά ερμηνεύεις και ρυθμίζεις τα διεθνή ζητήματα: "Το Αφγανιστάν; Να σου πω εγώ πως λύνεται σε δυο μέρες!»

O ΤΖΟΥΤΖΕΣ

1️⃣ Ο ΤΖΟΥΤΖΕΣ: Μια φορά κι ένα καιρό ένας βασιλιάς είχε στη δούλεψη του ένα γελωτοποιό, έναν τζουτζέ, που είχε εξαγριώσει όλους τους παλατιανούς με τα άγαρμπα και ξεδιάντροπα χωρατά του. Απαυδισμένος ο βασιλιάς, τον φωνάζει και του λέει: «Το πράμα με σένα έχει παρατραβήξει, γι' αυτό θα περάσεις μια δοκιμασία, αλλιώς θα σου πάρω το κεφάλι. Λοιπόν, πρέπει να κάνεις μια τεράστια αναίδεια, μια χοντροκομμένη γκάφα και ύστερα να προσπαθήσεις να τη δικαιολογήσεις με μια ακόμα μεγαλύτερη και χειρότερη προσβολή». Μετά από λίγο, ο τζουτζές ζυγώνει κρυφά τον άνακτα από πίσω, και του δίνει μιαν άγρια τσιμπιά στα μαλακά μόρια. Ο βασιλιάς γυρνάει, βλέπει ποιος είναι ο δράστης και έξαλλος ετοιμάζεται να τον... σουβλίσει. Ο τζουτζές αμέσως, τάχα ταραγμένος, του λέει: «Ω, να με συμπαθάτε, μεγαλειότατε. Νόμισα πως ήταν η βασίλισσα!!!»

ΣΑΝΤΟΥΙΤΣ ΜΕ ΑΓΓΟΥΡΙ

Ο μεγάλος Ιρλανδός μυθιστοριογράφος, ποιητής, δραματουργός και κριτικός Oscar Wilde (1854 - 1900) εκτός από τα πνευματώδη και ξεκαρδιστικά έργα του, ήταν λάτρης του φαγητού και του κρασιού, ενώ δειπνούσε στα καλύτερα εστιατόρια του Λονδίνου. 

Holy Ice Skating

Και εδώ ο ντελιβεράς (και στραβάδι) πλήρωσε τις κρυφές επιθυμίες των "άγιων πατέρων" 😉 

O συγγραφέας Νίκος Δήμου και μεγάλος διαφημιστής έλεγε: "Η ίδια η διαφήμιση είναι ένα δημιουργικό παιχνίδι και μία σκληρή άσκηση ύφους. Το να συμπυκνώσεις ένα μήνυμα σε δευτερόλεπτα, να επικοινωνήσεις και να πείσεις, είναι μία πρόκληση για κάθε δημιουργό"

Stealth training

Βλέπει ένας την πομπή του επιτάφιου, να μεταφέρουν όλα τα εξαπτέρυγα έξω απ' την εκκλησία τρέχει μπαίνει μέσα βουτάει την κολυμπήθρα και μπαίνει στην σειρά...

- Τι κάνεις εκεί βρε! του λέει ένας...

- Να μωρέ βοηθάω στην μετακόμιση 🙃

«ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝΕ ΑΧΑΙΟΙ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ»

[...] Μέχρι που βρέθηκε εκείνο το παλληκαράκι ο Φιλοκτήτης και τον στρίμωξε τον Πάρι και τον καθάρισε. H Ελένη έκλαψε για τα μάτια, αλλά τάφτιαξε με τον κουνιάδο της τον Δηίφοβο να μη μένη κι’ απότιστη. Δια πυρός και σιδήρου, που λένε, η Λενιώ. Όταν οι Έλληνες πήρανε την Τροία, ο Μενέλαος βγήκε έξω θηρίο.

- Πού είναι ο Δηίφοβος;

- Κάπου έχει πάει, έρχεται.

Τον περίμενε, λοιπόν, και μόλις ήρθε τον έβαλε στο κοντό με τον κοντό του.

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΜΥΝΑ

Τη δεκαετία του ’60, ο προπονητής Helenio Herrera (αντιστρέφει την ρήση του Otto von Bismarck) εφαρμόζει στην Ιντερνατσιονάλε του Μιλάνου το ποδοσφαιρικό σύστημα "catenaccio" (ιταλ. σημαίνει η αμπάρα) δίνοντας έμφαση στην άμυνα, με κύριο μέλημα του η ομάδα του να μην δέχεται (εύκολα) γκολ.

Το "σύστημα κατενάτσιο" του Ελένιο Ερέρα ("αντιποδόσφαιρο" το είπαν οι περισσότεροι) αποδίδει και έτσι οι "Nerazzurri" με τους Ιταλούς: Φακέτι, Μπούρνιτς, Ντομενγκίνι, τον αρχηγό Πίκι, Κόρσο, Ζά(γκ)λιο, τον Ισπανό από την Μπαρτσελόνα Luis Suárez, τον Βραζιλιάνο Jair da Costa και superstar τον Alessandro "Sandro" Mazzola, δημιουργούν την "Grande Inter".

✔ Οι "μαυρομπλέ" θα κατακτήσουν 3 φορές ('63, '65 & '66) το scudetto (τον τίτλο) και 3 φορές ('62, 64 & 67) θα τερματίσουν στη 2η θέση. Επίσης η "Μεγάλη Ίντερ" του Herrera κατέκτησε δύο Κύπελλα Πρωταθλητριών ('64, Ρεάλ 3-1 και το '65, Μπενφίκα 1-0) και δύο διηπειρωτικά Κύπελλα ('64 & '65) νικώντας (και τις δυο φορές) την αργεντίνικη Independiente.

"Διατί ἡ μηλιὰ δὲν ἔγινε μηλέα"

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΒΙΖΥΗΝΟΣ, Part II

«Μοναχή έγνοια η γλώσσα μου» γράφει ο Ελύτης στο "Άξιον Εστί" και συνεχίζει «Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική» αλλά οποία ελληνική των «Χίων, Κρητῶν, Ἀλβανῶν, Βυζαντίων, Ἀνατολιτῶν, Ἑπτανησίων, λοιπῶν, ὡς ἐκ τῆς διαφθορᾶς, εἰς ἣν ὑπέπεσεν...» όπως έγραφε ο Δημήτριος Κ. Χ. Βυζάντιος στη θρυλική του "Βαβυλωνία"

Ο ιδιοφυής, πρωτοπόρος και ανήσυχος Γεώργιος Βιζυηνός αναπτύσσει την μυθοπλασία του επηρεασμένος φανερά από το αιώνιο "γλωσσικό ζήτημα" (άλλος ένας πολωτικός διχασμός των ιθαγενών) τη διγλωσσία που αναδύονταν, με ένταση, κατά καιρούς. Αν και δηλωμένος δημοτικιστής, θερμός υπέρμαχος της "μαλλιαρής" ουσιαστικά ήταν ένας επαμφοτερίζων λογοτέχνης γράφοντας στην καθαρεύουσα (έως αρχαΐζουσα). Κάτι που το έχουμε πάθει όλοι εμείς οι παλαιότεροι, που μαθαίναμε άλλη γλώσσα στα σχολεία απ' αυτή που μιλούσαμε στο σπίτι μας.

Στο μικρό, χαριτωμένο αφήγημα του με τίτλο "Διατί ἡ μηλιὰ δὲν ἔγινε μηλέα" ο Βιζυηνός περιγράφει εύθυμα την ιστορία του Γιώργη κι ενός νέου διδασκάλου που εμφανίζεται «... φραγκοφορεμένος ἐκεῖνος κύριος εἰς τὸ χωρίον μας...» ο οποίος «... ἤρχισε νὰ μᾶς διορθώνῃ τὰ ὀνόματά μας»

• Πῶς σὲ λέγουν ἐσένa;
• Θεόδωρο Μπεράτογλου
• Ὄχι, βρὲ χαϊβάνι! Θουκυδίδη σὲ λέγουν. Θουκυδίδη Μπεράτογλου. Ἐσένα, πῶς σὲ λέν;
• Δημήτρη Ντεμιρτζόγλου
• Ὄχι, βρὲ χαϊβάνι! Δημοσθένη Ντεμιρτζόγλου

Καὶ οὕτω καθ' ἑξῆς ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ μετέβαλεν, ὁ ἀθεόφοβος, ὅλα τὰ βαπτιστικά μας ὀνόματα, ἀρσενικὰ καὶ θηλυκά...»

[...] Μια μέρα λοιπόν που ξεβοτάνιζαν «τὸν κῆπο τῆς μητροπόλεως» ο Γιωργής, που ο διδάσκαλος «ἔπεισε τὸν κόσμον ὅτι ἐγὼ δὲν εἶμαι τοῦ Γεωργῆ τοῦ χωρίου μου, ἀλλὰ ὁ Γοργίας...» τον ρωτάει: 

• Τί πρᾶγμα ἔν' αὐτὸ τὸ δένδρον, δάσκαλε, τὸν ἠρώτησα, δείξας πρὸς αὐτὸν διὰ τοῦ δακτύλου.
• Μηλέα, ἀπεκρίθη ἐκεῖνος.
• Ὄχι! ἀπήντησα ἐγώ, δὲν τὸ ξέρεις! Αὐτό 'ν' μηλιά!
• Ἦτο ἡ κακὴ ὥρα ποὺ τὸ εἶπα, διότι ἀπὸ τότε ἤρχισαν τὰ βάσανά μου μὲ αὐτὸν τὸν διδάσκαλον...

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ

Εξ αφορμής, της κάλυψης από τα κανάλια της επίσκεψης του κυβερνητικού κλιμακίου στα "κανάλια" της Καρδίτσας, αλλά και των διαφορετικών εικόνων που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, θυμήθηκα ένα ανέκδοτο που λέγονταν τις αρχές της δεκαετίας του '60, όταν ο "ψυχρός πόλεμος" ήταν στα ντουζένια του.

Οι επικεφαλής των πολιτικών γραφείων των ηγετών της ΕΣΣΔ και ΗΠΑ, κατάφεραν και κανόνισαν έναν αγώνα δρόμου μεταξύ των δύο ισχυρών ανδρών του Σοβιετικού Νικίτα Χρουστσόφ και του Τζον Κένεντι. Φυσικά, τον αγώνα κέρδισε χωρίς μεγάλη προσπάθεια ο πιο fit και νεότερος JFK. Την επομένη οι μεγάλες εφημερίδες και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού περιέγραψαν το γεγονός, η κάθε μια με το δικό της τρόπο...

• Η αμερικάνικη "The Washington Post" έγραψε στο πρωτοσέλιδό της: «Στον μεγάλο αγώνα δρόμου μεταξύ των αρχηγών των δύο υπερδυνάμεων, ο ηγέτης του ελεύθερου κόσμου, ο 35ος εκλεγμένος Προέδρος των ΗΠΑ, John Fitzgerald "Jack" Kennedy, νίκησε εύκολα τον δικτάτορα του Σιδηρού Παραπετάσματος ο οποίος τερμάτισε στην τελευταία θέση»

• Η σοβιετική "Правда" όργανο του ΚΚΣΕ έγραψε: «Στο μεγάλο αγώνα δρόμου, ο μεγάλος ηγέτης των καταπιεσμένων και των προλετάριων όλου του κόσμου, ο Γ.Γ. του ΚΚΣΕ ο Σύντροφος Никита Хрущёв τερμάτισε στην αξιοπρεπή δεύτερη θέση, ενώ ο ιμπεριαλιστής και καπιταλιστής, ο αμερικάνος προστάτης όλων των δικτατόρων παγκοσμίως, τερμάτισε προτελευταίος»

ΕΝ ΕΙΔΕΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ας κάνουμε σήμερα (μέρα πού'ναι) λίγο Πνεύμα (αστεϊσμός) για το Πνεύμα (ατμόσφαιρα, ιδέες) της εποχής, που δεν ενδιαφέρεται -και πολύ- για το Πνεύμα (νους) των ανθρώπων, καθώς αναβιώνουν Πνεύματα (φαντάσματα) του παρελθόντος, άσχετα αν βρισκόμαστε ή όχι υπό την επήρεια αλκοολούχων (οίνο-Πνευματώδη) ποτών, επικοινωνώντας εδώ και πολύ καιρό μονοτονικά, δίχως Πνεύματα (η ψιλή και η δασεία) και κοντεύουμε να παραδώσουμε το Πνεύμα μας... Πνέοντας τα λοίσθια

... ΚΑΙ ΓΙ' ΑΛΛΟΥΣ ΟΙ ΕΞΑΡΕΣ!!!

Τώρα που και ο "μάτσο" Μάκης ("ήρεμα το λέω") τάχτηκε αναφανδόν υπέρ... ως νέος "Καρανίκας"

"Έλα βρε Μανωλάκη, να τα λιμάρουμε,

να στρώσουμε κουβέρτα, να τους τα πάρουμε"

... τραγούδαγε στα 1929, ο σπουδαίος Σμυρνιός αμανετζής Κώστας Νούρος την σύνθεση τού φίλου του, εξαιρετικού συνθέτη και μουσικού Γιάννη Δραγάτση (ή Ογδοντάκης ή Ογδόντας) "Μανώλης ο χασικλής" (ή "Δεν το 'λπιζα Μανώλη") που αναφέρεται σ' έναν φιλήσυχο οικογενειάρχη τον Μανώλη Κάη από την Προποντίδα, που βγήκε στη παρανομία όταν σκότωσε, για λόγους τιμής, ένα Τουρκολαζό!

IN DANGER...

Ήταν ανάγκη τώρα, είμεθα και ευσυγκίνητοι... ένα σερμπέτι είπαμε ν' απολαύσουμε!!!