Get up and fight, sucker!

 

25 Μαΐου 1965, Lewiston, Maine

Αυτή είναι η πιο διάσημη φωτογραφία μποξ όλων των εποχών.

Ο Muhammad Ali όρθιος φωνάζει στον πεσμένο Sonny Liston "Get up and fight, sucker!"

ΠΡΩΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Στις 25 Φεβρουαρίου 1964, γίνεται στο Miami Beach ο αγώνας πυγμαχίας ανάμεσα στον 34χρονο αήττητο Sonny Liston, τον πιο τρομακτικό πρωταθλητή Βαρέων Βαρών, με διασυνδέσεις με τη μαφία και τον 22χρονο Cassius Clay (ακόμα δεν είχε γίνει Muhammad Ali) που ήταν outsider 7-1. Ο Liston δεν βγήκε στον 7ο γύρο και έτσι Clay πήρε τον τίτλο φωνάζοντας "I shook up the world!" Η ρεβάνς ήταν επιβεβλημένη βάσει συμβολαίου.

ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΓΩΝΑΣ
Αρχικά είχε προγραμματιστεί για τον Νοέμβριο του 1964 στη Βοστώνη, αλλά ο Ali μπήκε νοσοκομείο με κήλη και αναβλήθηκε. Κανένα όμως μεγάλο venue δεν ήθελε τον αγώνα καθώς υπήρχαν φόβοι για την Μαφία (Nation of Islam του Ali). 

Δέχτηκε μόνο το St. Dominic's / Central Maine Youth Center, ένα μικρό γυμναστήριο χόκεϊ χωρητικότητας 4.000 θεατών, σε μια πόλη 40.000 κατοίκων στα δάση του Maine όπου τελικά πήγαν μόνο ∼2.400 θεατές!

Ο αγώνας γίνεται στις 25 Μαΐου 1965. Διαιτητής ο πρώην πρωταθλητής Jersey Joe Walcott. Ο Ali κινείται διαρκώς και ο Liston τον κυνηγάει. Στο 1:44 του 1ου γύρου, ο Liston πάει να ρίξει αριστερό jab και ο Ali του ρίχνει ένα κοντινό, αστραπιαίο δεξί πάνω από το jab μια γροθιά που ταξίδεψε μόλις λίγα εκατοστά. Το χτύπημα του Ali λίγοι το αντιλήφθηκαν. Ήταν τόσο γρήγορο που το ονόμασαν Phantom Punch. Ο Liston πέφτει ανάσκελα σαν «πληγωμένο βόδι», όπως έγραψε το AP (Associated Press)

Από κει και πέρα ξεκινάει το χάος, που δημιούργησε τον μύθο:
• Ο Ali δεν πάει σε ουδέτερη γωνία όπως όφειλε. Στέκεται πάνω από τον Liston και ουρλιάζει "Get up and fight, sucker!" (αυτή είναι η στιγμή της φωτογραφίας του Leifer)
• Ο διαιτητής Walcott προσπαθεί να σπρώξει τον Ali στην γωνία, αλλά χάνει την επαφή με τον χρονομέτρη.
• Ο χρονομέτρης μετράει κανονικά. Ο Walcott δεν τον κοιτάει. 
• Ο Liston σηκώνεται, πέφτει ξανά, ξανασηκώνεται.
• Τότε ο Nat Fleischer, ιδρυτής του Ring Magazine, φωνάζει από το ringside στον Walcott ότι ο Liston ήταν κάτω πάνω από 10 sec και ο Walcott σταματάει τον αγώνα. 
• Ο κόσμος που πλήρωσε $100 εισιτήριο για ένα λεπτό αγώνα γιουχάριζε, φωνάζοντας "Fix!"
• Ο επίσημος χρόνος ανακοινώθηκε ως 1 min και έτσι έγινε το γρηγορότερο νοκ-άουτ τίτλου στην ιστορία της παγκόσμιας πυγμαχίας μέχρι τότε. 

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ
Ο Neil Leifer ήταν τότε μόλις 23 χρονών. Είχε πάει στο Maine Youth Center την προηγούμενη, ανέβει στην οροφή και παρέμεινε εκεί μέχρι τον αγώνα. Είχε την περίοπτη θέση. Τράβηξε από overhead γωνία. Τα δυνατά φώτα από πάνω και ο καπνός έδωσαν αυτή την δραματική αντίθεση. 
Η φωτογραφία θεωρείται the quintessential masterpiece of the genre και μπήκε στο εξώφυλλο του Sports Illustrated το 1999, ενώ τυπώθηκε σε limited edition 350 υπογεγραμμένων αντιτύπων από τον ίδιο τον Ali και τον Leifer. 
Ο Neil Leifer κέρδισε το διαγωνισμό World Press Photo 1965 και η φωτογραφία του έγινε η πιο αναπαραγόμενη αθλητική φωτογραφία ever. Από αφίσα σε dorm μέχρι εξώφυλλο του Sports Illustrated το 1999.
Αλλά η φωτογραφία αυτή, δεν είναι απλά μια ακόμα φωτογραφία πυγμαχίας. Αποτυπώνει τη στιγμή που ο Ali εδραιώνει τον μύθο του: νέος, προκλητικός, ανίκητος. Ο Ali υπερασπίστηκε τον τίτλο του για πρώτη φορά, και από εκεί ξεκίνησε η πορεία του ως The Greatest.

Πολλοί ισχυρίστηκαν ότι ο αγώνας ήταν στημένος από τον Liston που χρωστούσε σε ανθρώπους του υποκόσμου. Το να χάσει πιο γρήγορα ever ήταν πιο επικερδές στοίχημα.
Αλλά στο βίντεο του αγώνα σε αργή κίνηση στο YouTube φαίνεται καθαρά ότι η δεξιά γροθιά του Ali βρίσκει τον Liston στο σαγόνι, με όλο το βάρος του. 

Απλά ήταν τόσο γρήγορη που το κοινό δεν την είδε (σε κανονική ροή δεν φαίνεται τίποτα μόνο σε καρέ-καρέ) γι' αυτό την είπαν phantom.