WHAT THE WORLD's COMING TO!

 

Αυτό είναι ένα θρυλικό σκίτσο, που έφτιαξε το 1981 ο πολύς R. Crumb με τίτλο What the World's Coming to! JUST WAIT! YOU'LL SEE! και είναι ανατριχιαστικά προφητικό.

Η ΧΗΡΑ - THE WIDOW

Μια χήρα είχε ορκιστεί στο πρώτο της στεφάνι, 

αλλά δεν έμεινε πιστή στον όρκο που είχε κάνει, 

μα αυτή δεν έμεινε πιστή στον όρκο που είχε κάνει.

Στις εννιά, στις εννιά του μακαρίτη

άλλον έβαλε στο σπίτι.

Τα μαύρα ρούχα έβγαλε, άνοιξε την καρδιά της, 

και νοικοκύρη έβαλε κρυφά στην κάμαρά της, 

και νοικοκύρη έβαλε κρυφά στην κάμαρά της.

Στις εννιά, στις εννιά του μακαρίτη

άλλον έβαλε στο σπίτι.

Η χήρα βρήκε τη χαρά, τα νιάτα της γλεντάει, 

αλίμονο στο φουκαρά που πέθανε και πάει, 

αχ! αλίμονο στο φουκαρά που πέθανε και πάει.

Στις εννιά, στις εννιά του μακαρίτη

άλλον άλλον έβαλε στο σπίτι.

Η ΧΗΡΑ

Στίχοι: Ευάγγελος Ατραΐδης
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης

Τραγούδι: Στέλιος Καζαντζίδης

Σκίτσο: Βαγγέλης Παυλίδης, 10 Νοεμβρίου 2017

ΤΟΝ ΚΑΚΟ ΜΑΣ ΚΑΙΡΟ

Τουλάχιστον αυτοί έχουν και 𝗕𝗿𝗮𝗱 και 𝗧𝗮𝗺𝗺𝘆 για να μαθαίνουν για τον καιρό τους. 

Εμείς εδώ που έχουμε μόνο Tammy, Tammy, Tammy είναι πάντα κα𝝠οκαιρία 🤗 🤗 🤗

═══════════════

ℹ️ Σκίτσο (παλαιότερο) από το εβδομαδιαίο THE NEW YORKER magazine, του Νεοϋορκέζου πολιτικού καρτουνίστα DAVID SIPRESS

ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ

Σκίτσο του Γάλλου καρτουνίστα Claude Serre (1938-1998)

Αλήθεια! Πότε άραγε συνειδητοποιούμε ότι κάποιος είναι «του γιατρού» 🤔

KEEP GOING!

Μη κωλώνεις ρε φιλαράκι!!! 

«Δεν τόνε βγάνει η γενιά τον άντρα κι ούτε οι τόποι...» λέει μια μαντινάδα στη Κρήτη 🤗🤗🤗

ΩΔΗ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΣΗ

Που πας ρε Τρύφωνα; Το ξέρει η μανούλα σου; 

ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ Η ΧΩΡΑ...

Τώρα που πέφτει πάνω μας άλλη μια άγρια μπόρα,

χαρούμενοι ανεβαίνουμε τη γελαστή ανηφόρα.

Κι αν φλέγεται τριγύρω μας του τίποτα η χώρα,

χαρούμενοι ανεβαίνουμε τη γελαστή ανηφόρα.

Τώρα που όλοι συμφωνούν πως είν' κακιά η ώρα,

χαρούμενοι ανεβαίνουμε τη γελαστή ανηφόρα.

Κι ως που να συναντήσουμε της δίψας μας τα δώρα,

χαρούμενοι ανεβαίνουμε τη γελαστή ανηφόρα.

═══════════════

«Η Γελαστή Ανηφόρα» 

Στίχοι, Μουσική: Γιάννης ΑΓΓΕΛΑΚΑΣ

Από το ομότιτλο άλμπουμ του 2013

═══════════════

ΣΚΙΤΣΟ: Του Ιταλού κομίστα και γελοιογράφου ALTAN στο περιοδικό ΒΑΒΕΛ, Φεβρουάριος 1986

ΠΑΙΖΟΥΝ: 

• Γιάννης Αγγελάκας: Ακουστική κιθάρα, Κρουστά, Φωνή
• Νίκος Βελιώτης: Ακουστική κιθάρα
• Στάθης Αραμπατζής: Ακουστική κιθάρα
• Vlastur-Μπάσο: «Λόζιος κι η Ανακατωσιά» (Γιάννης Γρίβας, Μιχάλης Γκατζιούρας, Αντώνης και Λάζος Κωστόπουλος, Νίκος Κατσιούλης) - Χάλκινα πνευστά
• Τ. Καργιωτάκης: Παιδικό πιάνο
• Χρήστος Χαρμπίλας: Τύμπανα
• Coti Κ: Ονίσκο

ΟΛΑ ΕΔΩ ΠΛΗΓΩΝΟΝΤΑΙ

Θυμάμαι που μου είπες

πως όλα εδώ πληρώνονται,

μα εγκυμονούν οι λύπες

εδώ όλα πληγώνονται.

═══════════════

Όπως ο ΑΡΚΑΣ, αρέσκεται να κάνει λογοπαίγνια με τα σκίτσα του, έτσι κι ο συγγραφέας (αυτοχρίζεται στο 2⁰ του βιβλίο ως «Γλωσσοκόπανος») Μιχ. ΔΗΜΑΣ που έχει παθιασμένη σχέση με τις λέξεις, αγαπάει να παίζει μαζί τους, τις χρησιμοποιεί κι εκείνες φαίνεται πως το διασκεδάζουν και του παραδίνονται!!!

ℹ️ Το δίστιχο είναι από το ομώνυμο ποίημα, που περιέχεται στο επίσης ομώνυμο βιβλίο του «Όλα εδώ Πληγώνονται» (Μάρτιος 2023)

ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΤΕΙΤΕ...

Γιατί το παν στη γεωγραφία είναι το σημείο αναφοράς 📍

ℹ️ Το σκίτσο, φυσικά, είναι του Ιταλού κομίστα και γελοιογράφου ALTAN, απ' το θρυλικό περιοδικό ΒΑΒΕΛ (Μάιος, 1984)

ΟΡΝΙΘΟΣΚΑΛΙΣΜΑΤΑ

Τη 10ετία του ’60 ήταν πολύ της μόδας τα "𝗗𝗼𝗼𝗱𝗹𝗲𝘀" (ένας όρος που πρωτοεμφανίστηκε τον 17ο αι. και πιστεύεται ότι προέρχεται από το σαξονικό dudeltopf που σημαίνει ανόητος, απλός, παιδαριώδης) και εμείς το ερμηνεύσαμε με τον δικό μας όρο... «Καλικατζούρα»       

★ Τέτοιες καλικαντζούρες (doodles) συνήθως τις "κατασκευάζουμε" αφηρημένοι, πχ όταν μιλάμε στο τηλέφωνο (οι τότε τηλεφωνικοί θάλαμοι έβριθαν από πρόχειρα ακατανόητα σκιτσάκια) ή βρισκόμαστε σε αμηχανία (γεμάτα τα πακέτα των 𝝟𝝖𝝦𝝚𝝠𝝞𝝖) ονειροπολούμε ή χάνουμε το ενδιαφέρον μας κατά τη διάρκεια μιας ομιλίας ή ενός μαθήματος (στα περιθώρια των σχολικών τετραδίων μας υπήρχαν πλήθος αφηρημένων σκιαγραφιών!)        

★ Έτσι λοιπόν που σήμερα η προσοχή μας διασπάται σε άσχετα πράγματα, ανούσια θέματα ή σε πρόσωπα που «ελαφρά τη καρδία»... ηρωποιούνται (δίχως 𝐬𝐢𝐧𝐞 𝐪𝐮𝐚 𝐧𝐨𝐧¹) έχουμε γεμίσει από καλικαντζούρες (χειρότερες και από ιατρική συνταγή 🤭) 

ᴥ︎︎︎ ᴥ︎︎︎ ᴥ︎︎︎ ᴥ︎︎︎ ᴥ︎︎︎ ᴥ︎︎︎ ᴥ︎︎︎ ᴥ︎︎︎ ᴥ︎︎︎ ᴥ︎︎︎

¹Ο λατινικός όρος "𝐬𝐢𝐧𝐞 𝐪𝐮𝐚 𝐧𝐨𝐧" (ελλ. «εκ των ων ουκ άνευ») δηλώνει κάτι που πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει, απολύτως απαραίτητο και επιβεβλημένο, συνιστώντας θεμελιώδη και αναγκαία προϋπόθεση για την επίτευξη ενός στόχου, ή την πραγμάτωση ενός σκοπού.

ΠΡΟΑΙΩΝΙΑ ΑΠΟΡΙΑ

«Θα είμαστε μόνοι μας ή θα υπάρχουν νοήμονα όντα και στα άλλα μήλα;» 

Σκίτσο του μέγα Αργεντίνου Quino, ο μπαμπάς της Mafalda...

ΕΠΙΧΕΙΡΕΙΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ του 2.0

(Ανέκδοτο παλιό, αλλά καλό και επίκαιρο!)

Συναντιούνται ύστερα από καιρό δυο φίλοι.

• Τι γίνεται ρε Νικόλα, πως πάει;

• Τι να πάει, ρε Θανάση, χάλια. Τό 'κλεισα το μαγαζί, δεν έβγαινε. Εσύ;

• Εεε… εγώ καλούτσικα τα πάω. Άνοιξα μια δουλίτσα τώρα τελευταία και δεν έχω παράπονο.

• Σώπα, ρε! Τέτοια εποχή κι άνοιξες δουλειά και πάει και καλά! Τι δουλειά είν’ αυτή;

• Κοίτα, μην το πεις όμως πουθενά! Μπουρδέλο είναι μωρέ. Έχω ρίξει τις τιμές, έρχεται κόσμος, έχω και τακτικούς πελάτες που έρχονται μια-δυο φορές τη βδομάδα. Κάτι γίνεται, δόξα τω θεώ! Μάλιστα τώρα προσπαθώ να βάλω λίγα φράγκα στην άκρη, να προσλάβω κάνα δυο γυναίκες… γιατί μέχρι τώρα τα κάνω όλα μόνος μου!

🔸Το σκίτσο είναι του μεγάλου σκιτσογράφου μας Βαγγέλη Παυλίδη (1944 - 2018)

Η ΜΠΑΛΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ

▪️Τη δεκαετία του '70 ο Καθηγητής Ιστορίας Sean O’Connor κατηγορούσε τους υποστηρικτές του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA) ότι για κάθε εγκληματική πράξη που τους καταλόγιζαν, αυτοί απαντούσαν αναφέροντας ένα ακόμη μεγαλύτερο έγκλημα των Βρετανών.

▪️Αυτή η προπαγανδιστική τεχνική -που πλέον έχει γίνει διεθνώς δημοφιλής- αναφέρεται με τον όρο "Whataboutism" που δημιουργείται από τις λέξεις "what about" (ναι, αλλά τι γίνεται σχετικά με...)

▪️Το "Whataboutism" (ή whataboutery) χρησιμοποιείται σαν μια μορφή προπαγάνδας από ανθρώπους που επιχειρούν να πλήξουν την αξιοπιστία του αντιπάλου τους, κατηγορώντας τον για υποκρισία, χωρίς όμως να απαντούν σε αυτά που τους καταλογίζουν.

▪️ Παράλληλα, αποτελεί μια μορφή «σχετικοποίησης» ενός εγκλήματος, μια τακτικής, μιας πολιτικής με το ισοπεδωτικό: «όλοι ίδιοι είναι»

▪️ Η απόπειρα συμψηφισμού ευθυνών -που ζούμε έντονα αυτό το καιρό- και η προσπάθεια να εκτραπεί η εστίαση από ένα τρέχον (φλέγον) ζήτημα με μια αντικατηγορία (accusations with accusations) θυμίζει το κλασικό, ψυχροπολεμικό ανέκδοτο με κείνον εκεί τον καημένο Σοβιετικό πολίτη να έχει στριμωχτεί στη γωνία από έναν Αμερικανό, που τον βομβάρδιζε για την αντιπαραγωγικότητα και τη διαφθορά του ολοκληρωτικού συστήματος της χώρας του, τής ΕΣΣΔ, κι ο δόλιος απαντούσε αμήχανα: «Ναι, αλλά κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους»

Άχθος Αρούρης ή «ἄχθος ἀρούρης»

«Πρότημῶμαι να πολῶμε τάς κουλούρεις... παρά νά ἥμεθα ἄχθος ἀρούροις» απαντάει «῎Ενα διστιχισμένο πεδί» όταν «῎Ενας κονψός κήριος του Ύπουργίου πού τά νομίζη ὅλα δι΄ἔφκολα, κέ μαλόνων τό πεδί» στην ανορθόγραφη (πάντα) στιχομυθία του 𝝡𝝥𝝤𝝨𝝩.

Με την σύντομη φράση «ἄχθος ἀρούρης» χαρακτηρίζεται ο τεμπέλης, ο άχρηστος, αυτός που δεν προφέρει κάτι ωφέλιμο στην κοινωνία και καταλήγει βάρος της γης.
• 𝝖𝝬𝝝𝝤𝝨 είναι το βάρος, φορτίο, εξού και «Σεισάχθεια» η κορυφαία νομοθετική ρύθμιση του Σόλωνα που απέσειε τα βάρη, τα χρέη των Αθηναίων πολιτών, ή αυτός που τα φέρει: ο αχθοφόρος!
• 𝝖𝝦𝝤𝝪𝝦𝝖 (εκ του ρημ. ἀρόω>οργώνω) είναι η καλλιεργήσιμη γη (αρόσιμη) ο αγρός, εξού αρουραίος>το ποντίκι των αγρών.

➡️ Η έκφραση, αυτούσια, κρατάει απ' τον Όμηρο και αναφέρεται στον διάλογο που έχει η Θέτις με τον γιό της Αχιλλέα, τον απόλυτο ήρωα της τρωικής εκστρατείας, που θρηνεί το θάνατο του ακριβαγάπητου Πάτροκλου, ο οποίος έπεσε στη μάχη περιβαλλόμενος τη δική του πανοπλία, ενθαρρύνοντας τον να αφήσει το γινάτι του (οικεία βουλήσει, σε αντίποινα προς τον αλαζόνα Αγαμέμνονα, που του στέρησε την όμορφη Βρισηίδα) να φορέσει την ολοκαίνουργια του πανοπλία που σφυρηλάτησε ο Ήφαιστος και να σπεύσει να πάρει εκδίκηση για τον αγαπημένο του.
❗️ Λέει (Ιλιάδα, Σ, 104) μεταξύ άλλων, ο Αχιλλέας στη μητέρα του: «ἀλλ' ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης» δηλ. «μον' φόρτωμα της γης ανώφελο πλάι στα καράβια οκνεύω» όπως μεταφράζουν οι Κακριδής & Καζαντζάκης.

➡️ Πάντως μπορεί να μην ήταν και τόσο άσχετος εκείνος ο μαθητής που όταν του ζητήθηκε να σχολιάσει αυτή την σύντομη φράση του Ομήρου, απάντησε: «Δεν έχω διαβάσει ποιήματα του» εννοώντας όμως όχι τον "τυφλό ποιητή", αλλά τον μεταγενέστερο Νίκο Σαραντάκο (παππούς του σημερινού ένθερμου γλωσσαμύντορα της ελληνικής) ο οποίος εκτός του ταλέντου, διέθετε πολλή δόση αυτοσαρκασμού και λεπτής ειρωνείας και ευφυέστατα δανείστηκε για ψευδώνυμο τη φράση του Αχιλλέως, αφού στα νεοελληνικά, όντως, θυμίζει ανδρικό ονοματεπώνυμο 🤗

ΜΠΟΣΤ

«Ἀνάθεμα τά γράματα, χριστέ κὲ πού τά ῆβρε»

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

ΤΡΙΚΥΜΙΑ ΕΝ ΚΡΑΝΙΩ

ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΕΙΣ!

Μπράβο ρε Φελίπε... έχουμε καιρό ακόμα 🤭

Joaquín Salvador Lavado Tejón (Quino)

Οι ιστορίες της Mafalda χαρακτηρίζονται από την ενήλικη αντίληψη της μαζί με μια παιδική αφέλεια και περιέργεια!

Εἰς ὦτα μή ἀκουόντων...

 

Claude Serre 1938–1998

Ο,ΤΙ ΒΡΕΞΕΙ ΑΣ ΚΑΤΕΒΑΣΕΙ (του παρόντος)

Σκίτσο Βαγγ. Παυλίδη

Πριν 64 χρόνια, μια μέρα σαν και σήμερα (11 Μαρτίου 1958) απογειώνεται απ' την αεροπορική βάση Hunter στη Georgia, US ένα Boeing B-47E-LM, με προορισμό αρχικά το Ην. Βασίλειο και κατάληξη μια SAC (Στρατηγική Αεροπορική Διοίκηση διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων) στην Βόρεια Αφρική. 

West Of The Pecos

Το 1882, ο Roy Bean (1825-1903) ένας τυχοδιώκτης, αλλά πανέξυπνος τύπος -μετά από μεγάλες περιπέτειες- φθάνει στο Texas και στη περιοχή της δυτικής όχθης του Rio Pecos, παραπόταμου του Rio Grande, όπου είχαν στήσει τις σκηνές τους 8.000 εργάτες απ' όλο τον κόσμο, που δούλευαν για την επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου. Ο Roy Bean αντιλαμβάνεται ότι όλοι αυτοί οι άνδρες μετά τη δουλειά κάπου θα θέλουν να ξεδώσουν. Με τα λεφτά (900 $) που είχε πάρει στο San Antonio, όταν πούλησε όλα του τα υπάρχοντα, φτιάχνει ένα μικρό ξύλινο saloon που το ονομάζει "Vinegaroon". Οι δουλειές πάνε καλά, ο Roy Bean φέρνει και κορίτσια, οι εργάτες πλημυρίζουν το saloon, πίνουν, μεθάνε και στο τέλος (φυσιολογικά!) ξεσπάνε φασαρίες. 

Take an Advantage!!!

Σκίτσο του blackχιουμορίστα Γάλλου καρτουνίστα Claude Serre (1938-1998)

«Ἀνάθεμα τά γράματα, χριστέ κὲ πού τά ῆβρε»

🅰️ Διαχρονικός ο μέγας Μποστ, αν αντιλογήσουμε τας δραχμάς με φράγκα εκ ευρώπης (€)

🅱️ Παρεμπιπτόντως ο πίναξ "ΤΙΜΕ ΑΓΟΡΑΝΟΜΙΑΣ" δεν περιλάμβανε την λιανικήν της μπενζίνας, καθότι πράγματι οι τότε πτωχοί δεν είχαν γιώτα χι 😉