🔹Η μάγισσα Κίρκη, αποδεχόμενη την "Νέκυια" και καταπνίγοντας την ερωτική της επιθυμία για τον Οδυσσέα, του δίνει τελικά οδηγίες πως θα επιστρέψει (μαζί με τους συντρόφους του, αφού τους ξανάκανε ανθρώπους από γουρούνια!) στην πατρίδα του.
🔹Τον προειδοποιεί όμως πως η ρότα τους περνάει από το «Νησί των Σειρήνων» και «ὅς τις ἀϊδρείῃ πελάσῃ καὶ φθόγγον ἀκούσῃ Σειρήνων» (μτφ. αν κάποιος πλησιάσει ανύποπτος κι ακούσει τη φωνή των Σειρήνων) δεν ξαναβλέπει τη γυναίκα του και τα παιδιά του, αφού «τε Σειρῆνες λιγυρῇ θέλγουσιν ἀοιδῇ» (μτφ. τον θέλγουν οι Σειρήνες με το οξύφωνο τραγούδι τους)
🔹Και συνεχίζει τις οδηγίες προς ναυτιλομένους, η μάγισσα: «Σε συμβουλεύω να τις προσπεράσεις, όσο για τους συντρόφους σου, γλυκό κερί σαν μέλι μάλαξε και βούλωσε μ' αυτό τ' αφτιά τους, ώστε κανείς από τους άλλους να μην το ακούσει το τραγούδι τους»
🔹Ενημερώνει πάντως τον πολυμήχανο πως «ἀτὰρ αὐτὸς ἀκουέμεν αἴ κ' ἐθέλῃσθα» (μτφ. μόνος εσύ μπορείς να τις ακούσεις, αν το θελήσεις) λαμβάνοντας όμως δραστικά μέτρα προστασίας «δησάντων σ' ἐν νηῒ θοῇ χεῖράς τε πόδας τε ὀρθὸν ἐν ἱστοπέδῃ, ἐκ δ' αὐτοῦ πείρατ' ἀνήφθω, ὄφρα κε τερπόμενος ὄπ' ἀκούῃς Σειρήνοιϊν» (μτφ. θα πρέπει ωστόσο, χέρια και πόδια να σε δέσουν, όρθιο πάνω στο 𝝟𝝖𝝩𝝖𝝦𝝩𝝞 με τα σχοινιά πλεγμένα γύρω του, κι έτσι να ακούσεις, να απολαύσεις των Σειρήνων τη φωνή)
🔹Τέλος του λέει να διατάξει τους συντρόφους του: «εἰ δέ κε λίσσηαι ἑτάρους λῦσαί τε κελεύῃς, οἱ δέ σ' ἐνὶ πλεόνεσσι τότε δεσμοῖσι διδέντων» (μτφ. κι αν τους συντρόφους σου παρακαλείς, αν τους φωνάζεις να σε λύσουν, εκείνοι ακόμη πιο σφιχτά, με περισσότερα σχοινιά θα πρέπει να σε δέσουν)
❗️ Θυμήθηκα αυτό το όμορφο ομηρικό παραμύθι, βλέποντας σε παράταξη τα 𝝟𝝖𝝩𝝖𝝦𝝩𝝞𝝖 των, σε χειμερία νάρκη, πολυτελών σκαφών, βολτάροντας στη Μαρίνα Αλίμου, ενόσω στην παρακείμενη πισίνα ο αγαπημένος μου ἔκγονος γράφει Km ή μάλλον ναυτικά μίλια…
𝝟𝝖𝝩𝝖𝝦𝝩𝝞𝝤𝝨 𝝞𝝨𝝩𝝤𝝨: Ο ιστός που ανυψώνεται στο μέσον του πλοίου, στηριζόμενος στην ιστοπέδη με δύο σχοινιά που καλούνται πρότονοι, και προσδένονται ο ένας στην πλώρη και ο άλλος στην πρύμνη.
𝝟𝝖𝝩𝝖𝝦𝝩𝝞 (το) > κατά + άρτιον (άρτιος = καλά προσαρμοσμένος)
𝝞𝝨𝝩𝝤𝝨 (ο) > εκ του ρήματος ἵστημι = στέκομαι όρθιος, ιστώ = στήνω κάτι όρθιο
𝝖𝝠𝝡𝝥𝝤𝝪𝝦𝝤 (álburo) ή 𝝖𝝦𝝡𝝥𝝤𝝪𝝦𝝤 (árburo) > δάνειος βενετσιάνικος ναυτικός όρος (εκ του λατινικού arbor=δέντρο) με την ίδια σημασία!
