ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΠΑΤΑΩ...

Meanwhile in Greece: A parallel universe

Εκείνη είναι στον ορίζοντα.
Πλησιάζω δύο βήματα κι εκείνη τρέχει δύο βήματα πιο πέρα.
Περπατάω δέκα βήματα κι εκείνη απομακρύνεται δέκα βήματα πιο πέρα.
Όσο κι αν περπατήσω, ποτέ δεν θα τη φτάσω.
Τότε, σε τι χρησιμεύει η ουτοπία;
Σε αυτό χρησιμεύει: για να προχωράμε.

PABLO PICASSO: GUITARRA

 

«Κι ο Θεός δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας καλλιτέχνης. Επινόησε την καμηλοπάρδαλη, τον ελέφαντα και τη γάτα. Και για να ακριβολογούμε, δεν έχει σταθερή τεχνοτροπία. Δοκιμάζει συνεχώς καινούργια πράγματα»

Αιτιολογούσε στα 1926 το έργο του "Guitarra" ο μέγας Pablo Diego José Francisco de Paula Juan Nepomuceno Crispín Crispiniano María Remedios de la Santísima Trinidad Ruiz Picasso (aka Pablo Picasso 😊) κατατάσσοντας τον, αναφανδόν, στο κίνημα του σουρεαλισμού!!!

NEDERLANDS DANS THEATER

"How to cope with a sunset when the horizon has been dismantled" («Πώς αντιμετωπίζουμε ένα ηλιοβασίλεμα όταν ο ορίζοντας έχει καταρρεύσει») τιτλοφορείται το ένα έργο του ορχηστικού τρίπτυχου που θα παρουσιάσει απόψε το "Nederlands Dans Theater" (NDT.1) «ένα από τα επτά θαύματα του κόσμου της χορευτικής τέχνης» όπως αποκαλείται, που επιστρέφει στο Μέγαρο!

❗️ Ευτυχωωως που δεν είχαμε κλείσει στα Большо́й теа́тр... άγιο είχαμε 🤭

"Der lästige Kavalier"... Υπήρχαν πάντα κάτι τέτοιοι τύποι!!!

Το 1874, ο Berthold Woltze (1829-1896) Γερμανός ζωγράφος, πορτρετίστας και καθηγητής στην "Grand Art School" της Βαϊμάρης, με την πανέμορφη ελαιογραφία του (75 x 57 cm, private collection) με τίτλο "Der lästige Kavalier" (The Annoying Cavalier: Ο Εκνευριστικός Καβαλιέρος ή The Irritating Gentleman: Ο Ενοχλητικός Κύριος) αποτυπώνει χαρακτηριστικά το δράμα (κλαίει) ενός μόνου κοριτσιού σε βαγόνι τραίνου, που ο "κύριος" (ο ανήρ, το αρσενικό!) αρνείται να την αφήσει στην ησυχία της. 

Ο ηλικιωμένος συνεπιβάτης (ο κυρ-Παντελής) που να κάθεται πίσω, δείχνει αδιάφορος για το συμβάν (η "σιωπηρή πλειοψηφία") ενώ το απελπισμένο κορίτσι κοιτάει στα μάτια τον ζωγράφο, αναζητώντας βοήθεια!!!

Artificial intelligence

Μέσω της τεχνολογίας AI (Τεχνητή νοημοσύνη) και παλαιών φωτογραφιών, εννέα διάσημες προσωπικότητες του 19ου αιώνα (και όχι μόνο) "παίρνουν ζωή"

Vincent van Gogh (1853 - 1890) Ολλανδός μετά-ιμπρεσιονιστής ζωγράφος

Edgar Allan Poe (1809 - 1849) Αμερικανός ποιητής και πεζογράφος

Marie Skłodowska Curie (1867 - 1934) Πολωνό-Γαλλίδα χημικός, πρωτοπόρος στην έρευνα της ραδιενέργειας

Karl Marx (1818 - 1883) Γερμανός φιλόσοφος, οικονομολόγος ιστορικός, κοινωνιολόγος, δημοσιογράφος, πολιτικός θεωρητικός και σοσιαλιστής επαναστάτης

Oscar Fingal O'Flahertie Wills Wilde (1854 - 1900) Ιρλανδός ποιητής και θεατρικός συγγραφέας

Frédéric François Chopin (1810 - 1849) Πολωνός συνθέτης και βιρτουόζος πιανίστας

Claude Oscar Monet (1840 - 1926) Γάλλος ιμπρεσιονιστής ζωγράφος 

Franz Liszt (1811 - 1886) Ούγγρος συνθέτης, μαέστρος, δάσκαλος μουσικής, ένας από τους μεγαλύτερους πιανίστες όλων των εποχών

Charles John Huffam Dickens  (1812 - 1870) Άγγλος συγγραφέας και κοινωνικός κριτικός

ΣΥΝΥΠΑΡΞΕΙΣ

 

PART I: Το 1868, ο Γάλλος γλύπτης και ζωγράφος Jean-Baptiste Carpeaux (1827-1875) φτιάχνει από μάρμαρο το περίφημο πολυμορφικό γλυπτό του "La Danse" -αναπαριστώντας τον χορό του θεού Διόνυσου, με τις Βάκχες- κι ένα χρόνο αργότερα τοποθετείται στην πρόσοψη της Opera Garnier, στο Παρίσι. Το έργο επικρίθηκε ευρέως ως άσεμνο και τον Αύγουστο του 1869 δέχτηκε επίθεση αγνώστου και βανδαλίστηκε με μαύρο χρώμα. Κατόπιν αυτού η Όπερα το μετακίνησε στο εσωτερικό της, αλλά και πάλι υπήρχαν αντιδράσεις από τους σεμνότυφους της εποχής που έλεγαν: "Πως είναι δυνατόν να έρθουν στην Όπερα αξιοσέβαστες κυρίες και να αντικρίζουν γυμνά κορίτσια!" Το 1964, το γλυπτό του Carpeaux, για να προστατευτεί από την ρύπανση, μεταφέρθηκε στο Μουσείο του Λούβρου και στην θέση του, στην πρόσοψη της Όπερας Garnier, τοποθετήθηκε ένα αντίγραφο του Jean Juge. Το πρωτότυπο μεταφέρθηκε το 1986 στο Musée d'Orsay του Παρισιού, όπου και εκτίθεται.

PART II: Το 2005, ο διακεκριμένος Αμερικάνος γλύπτης Joel Shapiro (1941, New York City) γνωστός δυναμικό του έργο που αποτελείται από απλά ορθογώνια σχήματα, προσκλήθηκε από το Musée d'Orsay να συμμετάσχει μ' ένα έργο του στο project με τίτλο "Correspondences" σχετικά με την πολυπλοκότητα της τέχνης. Ο Joel Shapiro επέλεξε να αντιπαραθέσει το έργο του -που το ονόμασε "20 Elements"- με τον "Χορό" του Jean Baptiste Carpeaux, συναρμολογώντας 20 ξύλινα στοιχεία, τοποθετώντας τα στο σωστό σημείο (σε σχέση με το "La Danse")

ΤΙΜΩΡΙΑ ΜΕ ΜΑΡΤΥΡΕΣ

«The Virgin spanking the Christ child before three witnesses: Andre Breton, Paul Eluard and the painter»

Ένα από τα πιο σουρεαλιστικά έργα όλων των εποχών, είναι ο αμφιλεγόμενος πίνακας (1,96 x 1,30 m, λάδι σε καμβά) του Max Ernst, που δημιούργησε το 1926 στο Παρίσι με τίτλο « Η Παρθένος ραπίζει τον μικρό Χριστό μπροστά σε τρεις μάρτυρες: Αντρέ Μπρετόν, Πωλ Ελυάρ και τον ζωγράφο» που μοιάζει αρκετά με έργο του de Chirico και εκτίθεται στο "Museum Ludwig" στην Κολωνία.

Ο Γερμανός ζωγράφος και γλύπτης -γεννήθηκε το 1891 στο Brühl (κοντά στην Κολωνία) και πέθανε το 1976 στο Παρίσι- ήταν ένας από τους πρωτεργάτες του σουρεαλισμού και της μοντέρνας τέχνης γενικά.

ΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΡΓΩΝ ΤΕΧΝΗΣ

Skrik (Edvard Munch)

Το καιρό της "πανδημίας" διοργανώθηκε διαδικτυακά (μέσω Instagram) από την Ολλανδία ένας δημιουργικός, "We Stay Home" συναγωνισμός όπου κλήθηκαν, όσοι το επιθυμούσαν, να επιλέξουν ένα κλασικό έργο τέχνης, ένα πόστερ, ένα επιδραστικό εξώφυλλο περιοδικού και να το ξαναδημιουργήσουν με αντικείμενα που είχαν στο σπίτι, αλλά και επίκαιρα υλικά που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση του Covid-19, όπως γάντια, μάσκες και φυσικά το απαραίτητο χαρτί υγείας!!!

Μερικές μάλιστα δημιουργίες (όπως το ώριμο αβοκάντο που αναπαριστά την "Κραυγή" του Μουνκ ή "Το Αψέντι" του Ντεγκά) ήταν τόσο ευφυέστατες και πετυχημένες που τράβηξαν την προσοχή του Getty Museum!!!