ΒΑΪΜΑΡΗ 2.0

Η ιστορία της φωτογραφίας... στο τέλος!!!

ΒΑΪΜΑΡΗ 2.0: Τότε όλοι χόρευαν στα καμπαρέ, τώρα νομίζουμε ό,τι αντιστεκόμαστε, ενώ απλά σκρολάρουμε!

Επ' ευκαιρία της μετάδοσης από τον ΑΝΤ1+ του τελευταίου (ιστορικά) κύκλου της πολλή καλής σειράς Babylon Berlin, θυμήθηκα τη σκηνή (Season 1, Episode 2) με το καμπαρέ που έδωσε τον τίτλο στη σειρά και το τραγούδι που ακούγεται με τους τίτλους τέλους κάθε επεισοδίου.   

Μπορεί η σειρά να είναι μυθοπλαστική, βασισμένη στην εγκληματική σειρά Gereon Rath του Γερμανού συγγραφέα και δημοσιογράφου Volker Kutsher (1962, Lindlar, North Rhine-Westphalia) το ιστορικό πλαίσιο όμως είναι 100% αληθινό. 

Διαδραματίζεται στο Βερολίνο του 1929, στην εποχή της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης και «χτίζει» πάνω σε πραγματικά γεγονότα της εποχής. 

Γιατί ενώ ο κόσμος χόρευε στο Babylon Berlin, πίσω υπήρχε:

★ Πολιτική αστάθεια, ενώ οι Ναζί που ήταν ακόμα μια μικρή ομάδα βρίσκονταν σε συνεχή αντιπαράθεση με μειονότητες και με το εργατικό κίνημα που εκείνη την εποχή ήταν στα πολύ πάνω του (Οκτωβριανή Επανάσταση)

★ Φοβερή οικονομική κρίση και φτώχεια μετά τον WWI και το επερχόμενο κραχ.

★ Διαφθορά στην αστυνομία, και ο Reichswehr (έτσι λέγονταν ο στρατός κατά την περίοδο 1919 - 1935 στη Δημοκρατία της Βαϊμάρης) εκπαίδευε μυστικά παραστρατιωτικές ομάδες (Freikorps) από βετεράνους του WWI για να ρίξει τη Δημοκρατία.

★ Χρηματοδότηση της ακροδεξιάς από τους βιομήχανους όπλων.

★ Ανεξέλεγκτη δράση πρακτόρων ξένων κρατών.

★ Έκρηξη της νυχτερινής ζωής, της κραιπάλης, των καμπαρέ (μόνο στο Βερολίνο το 1930 υπήρχαν καταγεγραμμένοι επίσημα 899 χώροι με άδεια χορού)

Πάντως η Βαϊμάρη (το πιο ελεύθερο «πείραμα» που έζησε ποτέ η Γερμανία) δεν κατέρρευσε επειδή ο κόσμος διασκέδαζε. Κατέρρευσε επειδή διασκέδαζε για να μην κοιτάξει το κενό. Η διασκέδαση έγινε αποφυγή. Όσο πιο μεθυστικά έπαιζε η ορχήστρα στο Babylon Berlin, τόσο λιγότερο ακουγόταν ο θόρυβος από τις μπότες που πλησίαζαν. 

Γι' αυτό και το Babylon Berlin δεν είναι απλά μια σειρά εποχής. Είναι τόσο επίκαιρο καθώς τα «τέρατα» του παρελθόντος ανασταίνονται και πάλι.

Έτσι και εδώ... στη Βαϊμάρη 2.0. Μια χώρα που είναι ταυτόχρονα πιο «ελεύθερη» αλλά και πιο φοβισμένη από ποτέ, που ζει ανάμεσα σε μουσικές και σε ακραίες εκδηλώσεις, με σεξουαλική απελευθέρωση αλλά και με πολιτική βία. Άσε που δεν χρειάζεται να πάει κανείς στο Babylon Berlin για να εκτονωθεί. Ανοίγει το TikTok, βλέπει έναν πόλεμο, ένα σκάνδαλο, ένα έγκλημα, μια κατάρρευση, αφήνει ένα οργισμένο σχόλιο ή μία αγριεμένη φατσούλα, κάνει κι ένα repost και έκανε το καθήκον του. Η βαϊμαρική κραιπάλη άλλαξε μορφή... απλά ποστάρουμε!

═══════════════

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ BABYLON BERLIN

★ Το καμπαρέ Babylon Berlin, της σειράς, στην ουσία είναι το Moka Efti. Το άνοιξε στη Leipziger Strasse του Βερολίνου, το 1926, ο Γιάννης Ευθυμιάδης, Έλληνας (παντού υπάρχει κι ένας! 🤭) από την Πόλη (με ιταλικό διαβατήριο υπέγραφε ως Giannis "Giovanni" Eftimiades) και η επωνυμία του καμπαρέ προήλθε από το Moka (καφές) + Efti τα 4 πρώτα γράμματα του επωνύμου του.

★ Το Moka Efti δεν ήταν ένα απλό καμπαρέ. Ήταν ένα τεράστιο παλάτι διασκέδασης (όπως και το Haus Veterland). Είχε θεματικά σαλόνια (μαυριτάνικο και αιγυπτιακό), δική του ορχήστρα, κορίτσια (αν και ποτέ δεν υπήρξε επίσημα πορνείο, αλλά... ΟΚ 😉) αίθουσα μπιλιάρδου, κουρείο, δακτυλογράφους μέχρι και ανελκυστήρα που από μόνος του τότε ήταν ατραξιόν. Μια καλή μέρα πουλούσε 25.000 καφέδες!

★ Μετά το κραχ του'29 ο Ευθυμιάδης έπεσε έξω και το πούλησε. Με την άνοδο του ναζισμού το νέο καμπαρέ έγινε η κορωνίδα του ναζισμού και φιλοξενούσε ναζιστικές και προπαγανδιστικές εκδηλώσεις.

★ Το 1945 καταστράφηκε ολοσχερώς από τους σοβιετικούς βομβαρδισμούς, ενώ ο Ευθυμιάδης την ίδια χρονιά πέθανε πάμπτωχος στη Φρανκφούρτη. 

═══════════════

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Η φωτογραφία του τίτλου είναι από τις πιο διάσημες πολιτικές εικόνες της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης. Τραβηγμένη το 1932 στο Βερολίνο, δείχνει το Karl-Liebknecht-Haus στο Bülowplatz (σήμερα Rosa-Luxemburg-Platz). Ήταν το αρχηγείο του K.P.D. - Kommunistische Partei Deutschlands (Κ.Κ. Γερμανίας) που το είχε αγοράσει το 1926 και το ονόμασε προς τιμήν του Karl Liebknecht, συνιδρυτή του κόμματος που δολοφονήθηκε το 1919. 

★ Στην πρόσοψη: Το κτίριο είναι ντυμένο ολόκληρο με προεκλογική προπαγάνδα για τις εκλογές του Reichstag του 1932 γράφει: ANTIFASCHISTISCHEN AKTION GEGEN KRIEG, HUNGER UND FASCHISMUS (Αντιφασιστική Δράση ενάντια στον Πόλεμο, την Πείνα και τον Φασισμό)

★ Στο κέντρο: Το ιστορικό λογότυπο της Antifaschistische Aktion - οι δύο κόκκινες σημαίες σε κύκλο. Είναι το πρώτο λογότυπο της Antifa, που δημιουργήθηκε από το KPD τον Ιούλιο του 1932.

★ Δεξιά-αριστερά: Δεσπόζει το σύνθημα WÄHLT KOMMUNISTEN K.P.D. LISTE 3 (Ψηφίστε Κομμουνιστές, Λίστα 3)… Το 3 ήταν ο αριθμός του KPD στα ψηφοδέλτια.

★ Κάτω δεξιά: Die Rote Fahne - «Η Κόκκινη Σημαία», η κεντρική εφημερίδα του KPD, που είχε την σύνταξή της μέσα στο κτίριο. Κρέμονται και σημαίες με το σφυροδρέπανο.

Είναι η περίοδος λίγο πριν την άνοδο του Χίτλερ. Το 1932 ήταν χρονιά με δύο εκλογές, τεράστια ανεργία και μάχες στους δρόμους ανάμεσα σε κομμουνιστές, σοσιαλδημοκράτες και τους SA των Ναζί. Το KPD προσπαθούσε με την Antifaschistische Aktion να συσπειρώσει εργάτες ενάντια στον φασισμό.

★ Τι συνέβη μετά από αυτό που δείχνει η φωτογραφία είναι μια τραγική συνέχεια... καθώς λίγους μήνες αργότερα:

Φεβρουάριος 1933: Η πολιτική αστυνομία ερευνά και κλείνει το κτίριο στις 26 Φεβρουαρίου. 

Μάρτιος 1933: Η SA (Sturmabteilung: ναζιστικά «Τμήματα Εφόδου») το καταλαμβάνει, το μετονομάζει σε Horst-Wessel-Haus (για έναν νεκρό ναζιστή) και το χρησιμοποιεί μέχρι το καλοκαίρι του 1933 ως ένα άγριο στρατόπεδο συγκέντρωσης για βασανισμούς αντιπάλων του καθεστώτος. 

★ Το κτίριο «επέζησε» από τον πόλεμο, έγινε γραφείο της SED στην Ανατολική Γερμανία και από το 1990 είναι η έδρα του PDS και σήμερα του κόμματος Die Linke. Είναι διατηρητέο μνημείο στην Kleine Alexanderstraße 28.

Ήταν η τελευταία μεγάλη δημόσια επίδειξη δύναμης του KPD πριν το τσακίσει ο ναζισμός.