Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ,
μεγάλα κι υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ,
Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη·
διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
... γράφει στα 1896, ο Κ.Π. ΚΑΒΑΦΗΣ στο ποίημα του «ΤΕΙΧΗ»
═══════════════
Μακρά, Ξύλινα, Ιερά, Κυκλώπεια, της Τροίας, της Ιεριχούς, του Αίσχους, των Λυγμών, Σινικό, Ηλεκτροφόρα, του Βερολίνου, της Λευκωσίας, του 38ου παραλλήλου όποιο επίθετο και να βάλεις, απλά είναι... 𝝩𝝚𝝞𝝬𝝜.
✯ Είναι μια από τις αρχαιότερες -αν όχι η αρχαιότερη- κατασκευές του ανθρώπου, με την οποία αρχικά περιχαράκωσαν το χώρο που θεωρούσαν δικό τους, αλλά και να κρατήσουν απ'έξω τους άλλους, ή κάτι άλλο (ζώα, φυσικά φαινόμενα...). Χωροθέτησαν δηλ. το ζωτικό τους χώρο, πραγματώνοντας για πρώτη φορά την έννοια της ιδιοκτησίας, αλλά κι αυτή της διαφορετικότητας!
✯ O άνθρωπος όταν κατάλαβε πως ανάμεσα τους υπάρχουν διαφορές και συμφέροντα και δεν μπορεί να συνυπάρξει με όλους και όλα, αφού πρώτα σχημάτισε μια ομοειδή (νόμισε!) κοινότητα, και όρισε τους επικεφαλής του, ύψωσε 𝝩𝝚𝝞𝝬𝝜. Μια διαχωριστική γραμμή, ένα τεχνητό (πολλές φορές και φυσικό) εμπόδιο για να προστατευτεί από καταστάσεις άγνωστες, που δεν του ήταν οικείες και ευχάριστες κλείνοντας τες απ'έξω.
✯ Αυτά τα εξωτερικά, υλικά 𝝩𝝚𝝞𝝬𝝜 είναι ευδιάκριτα, όπως ευδιάκριτος είναι και ο ρόλος που έμελλε να διαδραματίσουν. Αλλά μάλλον είναι η προβολή των εσωτερικών μας «𝝩𝝚𝝞𝝬𝝮𝝢», που μας στοιχειώνουν, αυτών που καθορίζουν τη σχέση μας με το απειροελάχιστο τμήμα της ύπαρξης που γνωρίζουμε και αντιλαμβανόμαστε.
✯ Έτσι φτάσαμε να υψώνουμε 𝝩𝝚𝝞𝝬𝝜 σε συνανθρώπους με διαφορετικές ιδέες, τρόπο ζωής, χρώμα, θρησκεία που αυθαίρετα τους έχουμε χαρακτηρίσει ως εχθρούς, μια εν δυνάμει απειλή για αυτούς που βρίσκονται στην μέσα μεριά των 𝝩𝝚𝝞𝝬𝝮𝝢.
✯ Εν πρώτοις, τα 𝝩𝝚𝝞𝝬𝝜 έδιναν χρόνο στους μέσα να εξετάσουν κατά πόσο οι έξω είναι όντως απειλή ή όχι. Αλλά ταυτόχρονα όμως έδιναν τη δυνατότητα σε κάποιους λίγους επιτήδειους, αυτούς που είχαν καταφέρει να ηγηθούν στους μέσα, να πλασάρουν το αφήγημα που εξυπηρετούσε τους στόχους τους, και που σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζονταν με αυτούς του συνόλου των από μέσα.
✯ Έτσι τα 𝝩𝝚𝝞𝝬𝝜, έγιναν ένα «εργαλείο» που χρησιμοποιείται κατά το δοκούν, ανοιγοκλείνοντας τα οι επιτήδειοι ελέγχοντας τις ροές, κατηγοριοποιώντας τους απ'έξω. Οι (εύποροι) τουρίστες ευπρόσδεκτοι, οι (φτωχοί) μετανάστες δεκτοί υπό όρους, πχ άμα χρειάζεται φτηνό εργατικό δυναμικό, ενώ για τους εξαθλιωμένους πρόσφυγες εξαιτίας πολεμικών συρράξεων, φυσικών καταστροφών ή απλούστατα που δεν έχουν καμία δυνατότητα βιοπορισμού στον τόπο που γεννήθηκαν, η στρόφιγγα είναι σχεδόν πάντα κλειστή.
✯ "𝗙𝗶𝗿𝘀𝘁 𝘀𝗵𝗼𝗼𝘁 𝗮𝗻𝗱 𝘁𝗵𝗲𝗻 𝗮𝘀𝗸" ήταν η ρητή διαταγή στους φύλακες του βερολινέζικου Τείχους, που πλέον εφαρμόζεται παντού. Από τα Μεξικανό-Αμερικάνικα, και το Ισραηλινό πανύψηλο (φτάνει τα 8 - 9 m) φράγμα της Δυτικής Όχθης, μέχρι στα θαλάσσια δικά μας... που τελικά υπάρχουν, άσε που δεν είναι καθόλου στερεά και βουλιάζουν!
❗️Το μόνο όμως που δεν έχουν καταλάβει οι μέσα των 𝝩𝝚𝝞𝝬𝝮𝝢 (οι ασφαλείς) είναι ότι 𝝟𝝖𝝢𝝚𝝞𝝨 άνθρωπος 𝝥𝝤𝝩𝝚 δεν θα εγκαταλείψει τον τόπο του με τα δικά του 𝝩𝝚𝝞𝝬𝝜, χωρίς να υπάρχει ένας κάποιος, πολύ σοβαρός λόγος!
.png)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου