✅ Με το ζόρι, απειλώντας με, ότι είναι «νόμος της φυλακής» και ότι θα υποστώ πειθαρχικό, με υποχρέωσαν να κάτσω σε μια γυναικολογική καρέκλα και να ανοίξω τα πόδια μου. Αφημένη στα χέρια τους, να μου βάζουν δυο ολόκληρα δάχτυλα στον κόλπο μου και να τα πιέζουν… χωρίς να έχω δώσει καμία αφορμή και ενώ τους έλεγα ότι πονάω με προσέβαλαν…
✅ Περίμενα μες στο κρύο μόνο με τα εσώρουχά μου στο δωμάτιο της έρευνας. Μέχρι να έρθει εκείνη με τα ρούχα, με έβαλε να βγάλω και τα εσώρουχά μου. Ντρεπόμουν τόσο πολύ που βρέθηκα σ' αυτή τη θέση. Οι συνθήκες κάτω στην απομόνωση ήταν απάνθρωπες. Η τουαλέτα παραμένει κοινή για όλες, όπως και η κάμερα που με παρακολουθεί όταν ενεργούμαι…
✅ Στην απομόνωση έκατσα πέντε μέρες. Η υπάλληλος έλειπε συνέχεια γιατί έχουν έλλειψη προσωπικού, έτσι όταν ήθελα να πάω τουαλέτα δεν βρισκόταν εκεί για να μ’ ανοίξει και αναγκαζόμουν να χτυπάω το κουδούνι και να περιμένω γιατί ερχόταν πολύ αργότερα. Μου είχε τύχει να θέλω να πάω τουαλέτα και η υπάλληλος να μη μου ανοίγει, και έτσι αναγκάστηκα να ενεργηθώ πάνω μου…
✅ Η φυλάκιση ουσιαστικά σημαίνει την ομηρία μου από τους δεσμοφύλακες που ελέγχουν και επεμβαίνουν ακόμη και στα γεννητικά μου όργανα και στ’ απόκρυφα σημεία του σώματός μου. Όποτε μπαίνω στη φυλακή δέχομαι την ίδια επίθεση, η οποία ονομάζεται «έρευνα»… Προσφάτως που αρνήθηκα την κολπική έρευνα, διότι το να σου χώνει ο καθείς το δάχτυλά του είναι τουλάχιστον «απρεπές», και ζητούσα υπερηχογράφημα, με απείλησαν ότι θα με δέσουν όλη νύχτα με τη χειροπέδα στο κάγκελο…
… κάποια αποσπάσματα, από αφηγήσεις (εξομολογήσεις) γυναικών που είχαν κρατηθεί ή κρατούνταν (ακόμα τότε) στα ελληνικά «σωφρονιστικά» (sic) ιδρύματα και δημοσιεύτηκαν σε ρεπορτάζ από την 𝝚𝝠𝝚𝝪𝝝𝝚𝝦𝝤𝝩𝝪𝝥𝝞𝝖 (𝟐𝟑.𝟎𝟑.𝟐𝟎𝟎𝟗) όταν δεκάδες γυναίκες κρατούμενες αποφάσισαν να σταματήσουν ένα βασανιστήριο με τιμωρητικό - εκδικητικό χαρακτήρα. Αρνήθηκαν να αποδεχτούν τον κολπικό έλεγχο, να είναι ένα παιχνιδάκι στα χέρια ενός διεφθαρμένου συστήματος και διεστραμμένων ανθρώπων. Η απάντηση από την πλευρά των «ανθρωποφυλάκων» (όπως τους βάφτισε ο Κοροβέσης) με την πλήρη κάλυψη του υπουργείου Δικαιοσύνης, ήταν εκβιασμοί, τρόμος, τιμωρία και απομόνωση...
«Νόμιμα», επιδοτούμενα, ιδιότυπα βασανιστήρια σ' ένα ευνομούμενο κράτος της Δύσης, του 21ου αιώνα!
❗️Τώρα αν πιστεύουμε πως όλα αυτά έχουν (επι)διορθωθεί, ας πάμε να ελευθερώσουμε τις Ιρανές από το καθεστώς των Μουλάδων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου